Gezondheid in Bulgarije
Het gezondheidssysteem in Bulgarije ondergaat sinds het begin van de jaren 1990 een complex en langdurig hervormingsproces. Als voormalige satelliet van de Sovjet-Unie erfde het land het Semashko-model, een systeem dat wordt gekenmerkt door een staatsmonopolie, gecentraliseerde planning en financiering. In deze communistische structuur waren er geen privéstructuren voor het verstrekken van gezondheidsdiensten, geen ziektekostenverzekeringen en het systeem werd rechtstreeks gefinancierd uit de staatsbegroting, betaald voor onderhoud, universeel toegankelijk en gratis voor patiënten.
De overgang weg van dit verouderde systeem begon in 1999. Tijdens de jaren 1990, particuliere medische praktijken enigszins uitgebreid, maar de meeste Bulgaren vertrouwden op communistische-tijdperk openbare klinieken, terwijl het betalen van hoge prijzen voor speciale zorg. In deze periode verslechterden de nationale gezondheidsindicatoren in het algemeen doordat de economische crises de financiering van de gezondheidszorg aanzienlijk verminderden.
De structuur van het moderne gezondheidssysteem
Het daaropvolgende gezondheidshervormingsprogramma heeft een verplichte ziektekostenverzekering voor werknemers ingevoerd via het zorgverzekering Fund (NHIF). Sinds 2000 heeft het NHIF een geleidelijk toenemend deel van de primaire kosten voor gezondheidszorg betaald. Werknemers en werkgevers betalen een toenemend, verplicht percentage van de salarissen, met als doel het geleidelijk verminderen van de staatssteun van de gezondheidszorg. Een particuliere zorgverzekering speelt slechts een aanvullende rol.
Het systeem is ook gedecentraliseerd door gemeenten verantwoordelijk te maken voor hun eigen gezondheidszorgfaciliteiten, en in 2005 was de meeste eerstelijnszorg afkomstig van particuliere artsen. Ook de farmaceutische distributie was gedecentraliseerd.
Sterfte en ziektetrends
Bulgarije had de derde hoogste sterfte in Europa, met 708 per 100.000 inwoners in 2015. De vier Europese regio's met de hoogste sterftecijfers door ziekten van de bloedsomloop waren allemaal in Bulgarije. In het begin van de jaren 2000 waren de belangrijkste natuurlijke doodsoorzaken hart- en vaatziekten (meestal gemanifesteerd in beroertes), kanker en luchtwegaandoeningen.
Het land heeft een zeer lage incidentie van humaan immunodeficiëntievirus (HIV). Hoewel in 2003 de geschatte incidentie minder dan 0,1 procent van de bevolking was, steeg in de vroege jaren 2000 het aantal nieuwe case reports jaarlijks. In 2005 werden ongeveer 86 nieuwe gevallen gemeld, waardoor het officiële totaal op ongeveer 600 kwam, en in de eerste helft van 2006 werden 58 nieuwe gevallen gemeld. In 2010 waren er 1.160 hiv-positieve personen.
Volgens de enquête van de Euro health consumer index in 2015 was Bulgarije een van de Europese landen waar niet-officiële betalingen aan artsen het meest werden gerapporteerd.
Ziekenhuis capaciteit
In het begin van de jaren 2000 werd het ziekenhuissysteem aanzienlijk verminderd om de afhankelijkheid van ziekenhuizen voor routinezorg te beperken. Het verwachte lidmaatschap van de Europese Unie (2007) was een belangrijke drijfveer voor deze trend. Tussen 2002 en 2003 werd het aantal ziekenhuisbedden met 56 procent teruggebracht tot 24.300. Het tempo van de vermindering vertraagde echter in het begin van de jaren 2000; in 2004 waren zo'n 258 ziekenhuizen in bedrijf, vergeleken met het geschatte optimale aantal van 140.
- Het NHIF betaalt een geleidelijk toenemend deel van de kosten van de eerstelijns gezondheidszorg.
- Werknemers en werkgevers betalen een stijgend, verplicht percentage van de salarissen.
- Een particuliere zorgverzekering speelt slechts een aanvullende rol.
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0